10 | Onderduikers
, 7251 KE Vorden
|
Toon op kaart
Kijk eens naar het bos om je heen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bood dit groen niet alleen beschutting aan dieren. Hier probeerden vier Joodse vrouwen uit handen van de bezetter te blijven.
Het waren twee vrouwen en hun twee dochters. Een van hen was Edith Jacobs. Nadat hun eerdere onderduikplek te gevaarlijk werd, kwamen ze naar De Wildenborch. Diep in het bos vonden ze onderdak in een jagershut.
Voor Edith voelde het bijna als vrijheid. Na lange tijd onder de grond te hebben gezeten, waren hier weer licht en frisse lucht. Er groeiden zelfs wilde aardbeien en frambozen. Maar vrij waren ze natuurlijk niet. Zodra er mensen in de buurt kwamen, moesten ze muisstil zijn.
Later werd die jagershut te gevaarlijk. In het bos werd een schuilplaats uitgegraven. Mensen uit de omgeving zorgden ervoor dat de vrouwen eten kregen.
Totdat het misging.
De schuilplaats werd ontdekt en de vier vrouwen werden weggevoerd. Ze kwamen uiteindelijk terecht in Westerbork. Maar hun verhaal eindigde daar gelukkig niet. In april 1945 werden ze bevrijd.
Het bos waar je nu zo rustig doorheen loopt, was ooit een plek waar vier mensen iedere dag hoopten niet gevonden te worden.